Vanaf heden gaat deze uiterst succesvolle lifestyle blog verder leven op www.basandtheburgh.com. Dus gelieve uw bookmarks, rss feeds en snelkoppelingen aan te passen op het nieuwe adres!

Mijn dank is groot! Tot straks!

Cheers!

Bewegen moeten we allemaal! En het was al weer even geleden dat ik me bevond in de wereld van de fitness. Nu liepen we toevallig langs een gym in de buurt van ons flatje en zag ik tot mijn grote verbazing op het internet dat deze gym voor 17 pond per maand je binnen laat. Hij is ook nog eens 24 uur per dag en 7 dagen per week open! Intens handig als je om 3 uur s’ nachts een craving naar gewichten en loopbanden hebt. Het mooiste van alles nog? Geen contract! Geen gezeik dus! Afgelopen twee dagen ben ik bezig geweest me weer rustig in te trainen en het bevalt prima. Genoeg apparaten, dezelfde als bij Esbra in Eindje en vermoedelijk de meeste gyms.

Verder word ik min of meer geforceerd nog gezonder te leven omdat mijn onevenwichtige bloedsuiker spiegel voor bepaalde lamzak symptomen zorgt waar ik al een jaartje of vier mee aankloot. Komt er een beetje op neer dat ik om de drie uur ongeveer wat moet eten en verder zoveel mogelijk weg moet blijven van de vijf grote kwaden: Alchol, Takak, Suiker, Witte Bloem en Cafeïne. Goed te doen. Jammer dat een avondje goed drinken daarmee weg valt en Whisky Tastings beperkt zullen blijven tot 1 dram. Ook chocola en taartjes en candybars die hier zo goed smaken en in overvloed zijn zal ik moeten leren ontwijken!

En dan hebben we binnenkort het grote verjaardagen festijn! Morgen is Charlotte jarig! Maandag ben ik aan de beurt. Zaterdag hebben we speciale verjaardags date night including: movie & dinner. Hyper origineel! En voor de mensen die me graag kadootjes willen geven, jullie (of jij) verwijs ik naar mijn amazon wishlist: http://www.amazon.co.uk/wishlist/3JP4APYYB9EUW (schaamteloos).

Nog maar een weekje voor het verjaardag bonus plezier begint! Rob, Rick en Gino (en nog steeds wellicht misschien de gebroeders van Ravesteijn) het worden goede dagen. Het weekend gaat in teken staan van feestjes en sport kijken! Daarvoor gaan we lekker cultureel doen.

Cheers!

De eerste whisky tasting van 2010 waar ik live bij aanwezig was stond in het teken van een 50yo speyside whisky. Jawel! 50 jaar oud! De rest van het programma was de dag voor de tasting nog eens even helemaal omgegooid. Het werd dus lekker objectief blind proeven!

De eerste dram van de avond is altijd lastig. In eerste instantie omdat het de eerste is en je dan altijd moet wennen aan de smaak van whisky. Je hebt ook nog geen vergelijkings material. En ten tweede omdat onze organisator de reeks op smaak in volgorde zet dan is de eerste meestal de minst smaakvolle is ga je onbewust toch denken dat het minder lekker is. Het bleek toch een flinke te zijn: een 29yo Imperial uit de chairman’s collection van Cadenhead’s. Cask Strength dus hij smaakte zeker vol al leek het minder dan de 54,7% die er op stond. Het was een hele interessante eerste whisky en dat werd nog eens geaccentueerd door het feit dat bijna de helft van de mensen dacht dat het om een blend ging. Eindoordeel: een leuke whisky die je meer gaat waarderen hoe meer tijd je er aan besteed. De 106 pond is het waarschijnlijk voor mij niet waard.

Op naar whisky nummer twee! Een Franse single single malt met een heerlijk vreemde wijn geur. De palate was aanvankelijk erg dun en waterig maar naarmate je het langer in je mond hield begon je allemaal vreemde dingen te ontdekken. Een soort avonturier’s whisky. De finish was niet bijzonder speciaal maar dit was toch zeker een leuke Euro whisky. Veertig euro in je franse whisky speciaalzaak met een onuitspreekbare en vergeten naam beginnend met Glen. Voor de organisator Mark en veel andere toch wel de beste Whisky van het Europese vaste land. Ik vond hem absoluut de meest avontuurlijke.

De derde whisky van de avond was weer een vreemde. Aanvankelijk was ik overtuigd dat het om een Bourbon van goede kwaliteit ging. Diezelfde suikerige zoetheid van bourbons maar dit keer erg goed gebalanceerd maakte het tot een bijzonder prettige ervaring. Het bleek een 30yo grain whisky uit 1958 te zijn. Absoluut vreemd maar zeker wel vermakelijk. Je moet wel van een beetje vreemdheid houden overigens.

Terug naar ultieme normaalheid met whisky nummer 4. Een 15yo Clynelish, de distiller’s  edition welteverstaan. Dat betekend dat deze whisky op een goed vat heeft gelegen en dat kon je ook wel merken. Zoals een iemand het zei was het een frisse smaakvolle fruitsalde. Het was ook bijzonder goed drinkbaar, het was alleen zo gewoon lekker dat je het niet echt een character had. Voor 42 pond heb je dan een uitstekende whisky waar je verder geen speciale herinneringen aan gaat over houden. Het is zeker iets wat in je collectie thuis hoort.

Op naar de whisky waar het allemaal om ging, met nog twee te gaan moest dit de 50 jarige whisky wel zijn gezien z’n kleur en geur. Die geur overigens was iets wat ik nog nooit geroken had een geweldig vreemde fruitige dropachtige stoffige sensatie bijna onmogelijk verder thuis te brengen. De smaak was even vreemd als de geur! Absoluut uitgebalanceerd vol niet thuis te brengen gekkigheid. Misschien wat houtachtig of grassig, nee het was net een oude grot. Het bleef maar vreemd! De afdronk vloeide soepel over van de palate en zo verdween een 50 jarige whisky uit 1937. Was de whisky echt lekker? Zoals ik de Longrow Gaja Barolo echt gruwelijk lekker vind? Nee dat niet, het was wel een top ervaring! En over twee weken gaan we eens kijken hoe het opweegt tegen een 50 jaar oude Mortlach!

Dat de laatste whisky van de avond peaty was kwam bij niemand als een verrassing, het was wel een aparte. De originele 12 jaar oude cask strength botteling van Lagavullin was weer peaty zoals peaty moet zijn. Wat meer oude schoenendoos peat dan medicinale gekheid maar het smaakte bijzonder goed. Een uiterst zoete finish was een mooie kroon op deze smakelijke whisky. Hij haalt het voor mij niet bij de heerlijk goed gebalanceerde 16 jarige Lagavullin maar ik word ondanks mijn voornemens om meer te genieten van non peaty whisky’s weer erg vrolijk van deze!

Volgende keer met Rick, Rob en Gino gaan we Mortlachs proeven!

Cheers!

Wat gaan we allemaal beleven in 2010? Hier in the Burgh staan een aantal zaken in de planning:

• ik ga afgestudeerd zijn en dus op zoek naar een baan hier! Spanning en sensatie, mijn trouw lezers publiek zal op de hoogte worden gehouden van elk interview  de successen en wellicht een enkele faal!
• nog meer leven tussen de Schotten als Schotten. Dat betekend meer bezoeken aan voetbal wedstrijden en ook wat zien van het Schotse nationale rugby team!
• meer mee maken van het Edinburgh Film Festival
• meer zien van de omgeving direct rondom Edinburgh
• de twee maandelijkse Whisky Tastings blijven bezoeken!
• meer bezoeken van jullie, met meer avonturen!
• nog wat meer bloggen over dit alles

Rond mijn verjaardag van 1 februari krijgen we de eerste lading gasten alweer over de vloer. Bezoek kampioen Gino samen met veteraan Rick en rookie Rob zijn al bevestigd. Tom en Bart verwachten we ook rond die tijd. Dat betekend gruwelijke avonturen!

Wat zijn jullie plannen?

Cheers!

Het hoort natuurlijk niet helemaal in het hele Bas in Schotland concept maar vanwege de extreme geslaagdheid van onze vakantie in Nederland hierbij een foto verslag van enkele op foto waargenomen momenten!

Het begon meteen erg goed met het Entertainia X jubileum event bij Alex in Almere

Berend was ook erg tevreden over zijn Mario Party resultaten!

Grote winnaar Mario Party tournament 2009: Ik!

Kerst bij de van Meursjes; gegarandeerd spektakel!

Traditioneel Gourmet & Pret

2de Kerstdag @ familie Vlaanderen. De Kerstboom was er ook en was niet vervelend

Genoeg kadootjes!

Late Night 2de Kerstdag @ Lydia en Maarten. Inclusief pracht truien en drank

Een bonus Kerst maal met de gebroeders loos op NFL zondag!

Met voldoende liquid crack aka Mountain Dew om een Fins dorp te voorzien

Nieuwe jaars feestje @ The Building was bijzonder geslaagd

Rood's sexy pose

Bart's sexy pose met tips van Rood

de day after vrolijkheid bij Lydia en Maarten. Mensen julie hebben wat gemist!

Ontspannen in het beste huis pak allertijden (terwijl ik dit typ heb ik em ook aan)

De op zaterdag nacht gebouwde sneeuwpop. Met dank aan Judith (!?) je was fantastisch. Staat ie er nog?

Gino @ de Pathe IMAX Arena. Avatar was WAANZINNIG in IMAX. Gino was gewoon Gino

Vrolijkheid met katten @ Sabrina!

Het was ons een waar genoegen om weer eens in Nederland te mogen rondhangen! Jullie gastvrijheid werd weer op prijs gesteld, gewaardeerd en nog iets wat daar op lijkt.

Cheers!

Het afstudeer gedeelte verliep beter dan in good old Eindje. Ik heb hier in Edinburgh dankzij een wat rustigere omgeving en focus op de zaak eindelijk de laatste zaken kunnen afronden. In november begon er ook eindelijk meer vaart te komen in mijn afstudeerscriptie. Ik ben nu ontzettend gemotiveerd om een pracht scriptie af te hebben ergens na carnaval! Dat betekend ook dat ik rond februari op banen jacht mag! En het integreren? Integreren in Schotland is me zeer goed bevallen! Mensen hier zijn over het algemeen bijzonder aardig en voel me hier wel degelijk thuis. Het integreren begon allemaal bij de Whisky Tastings waar ik nu als vaste gast twee keer per maand kan socializen met de Schotten onder het genot van heerlijke whiskies. Ik ben nog steeds van mening dat iedereen die hier naartoe komt (en enigszins interesse heeft in whisky/alcoholische drank) ook zeker eens mee moeten komen doen. Joris en vriendin Eva waren twee echte whisky maagden maar vermaakte zich enorm! Zie het meer als een cultureel uitstapje!

Cultuur!

Van whisky gaan we naar bier en uitgaan. Het uitgaansleven ontdekken is een natuurlijke stap in het integratie proces. En vooral met dank aan de vele bezoeken van sommige van jullie (gemiddeld twee bezoeken per maand) hebben we hier veel ervaring op kunnen doen in verschillende pubs en clubs. De echte grote winnaar is toch wel de Cabaret Voltaire. Voor feestelijke drink & dans avonden de beste omgeving. Goede muziek en een heerlijke sfeer. Alleen die ene kerel achter de cocktail bar met zijn bruin uitgevallen cocktail surprises mag stilletjes verdwijnen van me. Hoe zijn de pubs dan? Pubs zijn heerlijke plekken om ‘s middags of ‘s avonds even wat te eten (neem altijd de hamburger! Gegarandeerd goed te eten) en natuurlijk om een goed gesprek te combineren met een heerlijke pint. Ook een bijzondere plek om live verslagen van sportwedstrijden te gaan bekijken, zo hebben Gino en ik ontdekt.

Deuchars wint de bierprijs!

Evenementen en feestelijkheden zijn er ook genoeg. Het legendarische Fringe  festival mag ook op ieders lijst van dingen die je gedaan/gezien moet hebben komen. Een maand lang feest in de stad, die dan ineens twee keer zoveel inwoners telt. Een spektakel vol met theater, dans, muziek  en comedy. Voor ieder wat wils! Voor ons betekende dat ook Hans Teeuwen maar de grote Fringe experience winnaar was toch wel Power Plant. Een kas met (tropische) planten omgebouwd tot geluid en licht ervaring dat pas open gaat als het donker is. Het voelde alsof je soms op een andere planeet was. Voor de mensen die Avatar gezien hebben, Power Plant had op sommige gebieden wel wat weg van de omgeving in de film bij nacht; magisch, buitenaards en prachtig! Een top integratie moment kwam dit jaar ook vanaf een ander bekend evenement. Het Edinburgh film Festival waar we tijdens de eind ceremonie Sean Connery in het echt mogen hebben bewonderen. Ondanks dat hij nu op de Bahamas woont blijft hij toch een echte rauwe klagende Schot. Het Edinburgh Film Festival was verder ook erg de moeite waard!

Connery, Sean Connery

Schotland staat behalve om Sean Connery en whisky natuurlijk ook bekend om het pracht landschap dat hebben natuurlijk ook flink onderzocht. Voor mooie plekjes hoef je eigenlijk niet eens de stad uit. De stads berg Arthur’s Seat is prachtig en vormt ook de setting voor mijn favoriete wandel parcours. Buiten Edinburgh valt er natuurlijk ook veel te genieten. Het gebied bij en rondom Roslin Chapel verdient nog een eigen blog post maar was absoluut interessant! Verder weg nog met Gino ontdekte we het vreemde dorpje Pitlochlry en de Edradour distillery, met Rick ging ik op avontuur op Skye en met Mark en Niels zijn we naar Fort William en de Ben Nevis gereden. Wat we geleerd hebben:

• is dat als je de Ben Nevis op wilt wandelen daar toch wat vroeger moet zijn
• de weg naar Fort William bepakt is met mooie lochs en bergen
• Skye’s natuur wild genoeg is dat we de volgende keer wel beter moeten onderzoeken of het niet gaat stormen terwijl wij een tentje opzetten
• Nessie niet te spotten is
• meer tijd in Pitlochry nemen zodat we ook de springende zalm attractie (heus!) mee kunnen maken

Interessante plek voor een hoofd

The Burgh in 2009 op gebied van cultuur, events en omgeving was een enorme ontdekkingsreis die talloze leuke avonturen en verhalen hebben opgeleverd! Dan gaan we nu ook nog terugblikken op de laatste bezoeken van het jaar. Als eerste Rood en Lisa die ons kwamen opzoeken een week na het feest geweld met Mark en Niels. Nog maar net bijgekomen en we mochten wederom ons klaarmaken voor een groot weekendje stad tours en verdiende lamballerij. Terwijl de mannen diverse locaties in de stad, Carlton Hill, favoriete whisky winkel Cadenhead’s en natuurlijk de Fopp bezochten gingen de vrouwen naar een high tea in het meest luxe hotel in Edinburgh. De ervaring van de dames was naar zeggen heerlijk. Intussen ontdekte Rood de belachelijk goede deals op gebied van dvdboxheid waarmee eenmaal thuis aangekomen ook meteen mee gespeeld moest worden. Het hoogtepunt voor ons allen was misschien toch wel de unieke uitgaans ervaring in een club die een keer niet de Cabaret Voltaire was. Het verschil was meteen duidelijk, waar in de Cab Vol mensen komen die we zien op feestjes in de Effenaar waren op dit feestje de Schotse equivalent van Stratum volk te bewonderen. En dat is me een mooi volk. Zo konden we tussen het dansen op de erg goede muziek door genieten van het fenomeen Skankwatch wat niet meer inhoud dan kijken hoe het vrouwen volk zich gedraagt in haar natuurlijke omgeving. Dit leverde een tal van mooie momenten op die in woord niet uit te drukken zijn. Wel is het absoluut leuk om eens mee te maken. De “gewone” jongeren van het Edinburghse uitgaansleven verlenen zich prima voor een avondje (leed)vermaak.

Oh la la!

Het allerlaatste bezoek kwam van mijn eigen ouders en daarmee was de gehele familie van Meurs eens komen kijken naar het leven in Edinburgh. Dit bezoek leverde weer heerlijke wandelingen en heerlijk eten op. Edinburgh was intussen aardig koud aan het worden en dat betekende ook de komst van de Duitse kerst markt. Edinburgh rond Kerst is ongelooflijk sfeervol dankzij onder andere de strategisch geplaatste boom verlichtingen. Een heerlijk sfeertje en een leuk bezoek betekende ook het einde van de bezoek pret. Er mocht nu hard gewerkt worden aan de scriptie!

van Meurs, de opperhoofden

En hiermee sluiten we het hoofdstuk 2009 af maar niet voordat vermeld hebben dat:

• de Pinguin parade in de Edinburgh Zoo een absolute must see is
• ons flatje bewezen op een pracht locatie bevindt
• Pints toch beter zijn dan die mini biertjes in Nederland
• Halloween hier helemaal geweldig is!
• London niet wint van onze Burgh
• het enige wat de American Football ervaring van oktober op Wembley nog beter had kunnen maken was een knoerhard verlies van de New England Patriots
• de Pinguin parade in de Edinburgh Zoo zo vet is dat het twee keer vermeld mag worden

Cheers!

De feestdagen komen er weer aan dus wij vertrekken naar Nederland voor kerst vrolijkheid en nieuwjaarsfeesten! Bepakt met een extra koffer vol kadootjes zijn we vooral te vinden rondom regio Eindhoven!

Cheers!

Die vriendelijke goedheiligman mag dan misschien wel te lui zijn om ook even langs Edinburgh te gaan met zijn bootje vol met Pietten, maar dat betekend niet dat ik zonder kadootje moet komen te zitten.  Dus vandaar dat ik vandaag eindelijk de grote stap zette om de al maanden gewilde whisky de Longrow Gaja Barolo te scoren (en ja dat is een kerstboom op de achtergrond)! Een magnifiek whisky kunstwerk! Peaty en een gewaagde wijn finish. Absolute aanrader nummer 1, in mijn boek welteverstaan. Verder was ik al een tijdje aan het bedenken wat mee te nemen naar Nederland voor de Whisky Tasting met ons Eindhovense Whisky Genootschap (jullie weten wie jullie zijn!) en andere enthousiastelingen. Gelukkig kon een zeker whisky specialist, zeg maar gewoon expert, mij wel helpen en heb ik deze twee mysterieuze whisky’s kunnen bemachtigen. Zet je maar vast schrap!

Check vooral de kleur van de rechter! Om nog een beetje in de Sinterklaas sfeer te blijven hadden we vanuit Nederland nog pepernoten mix gekregen. Dat was ook een doorslaand succes.

Okeej het was meer een pepernoten matje geworden en het smaakte anders dan je huis tuin en keuken pepernoot maar het smaakte erg goed!

Cheers!

Mark claimt snuggie of snuggie claimt Mark? We zijn er nog niet over uit.

Denk Lord of the Rings soundtrack

Fort William hielp ons wel naar waar we echt heen wilde, de Ben Nevis. Waar we ook achterkwamen was dat er gondola’s waren. We zouden dus zonder enige moeite ook de berg op kunnen. Dat was maar goed ook want toen we bij het informatie punt kwamen werd ons verteld dat we de berg niet meer op konden omdat het te snel donker zou worden. De Gondola’s zaten ook aan een ander gedeelte berg vast dus we mochten weer door rijden. Als het weer mooi weer wordt wil ik die berg tocht nog wel doen, dat zag er wel leuk uit namelijk! Vrijwilligers?

Fast forward naar de gondola’s, waren we eindelijk boven bleek het zo’n prul weer te zijn dat je nauwelijks iets kon zien. Dat mocht de chocolade melk pret anders niet drukken maar erg bijzonder was het niet. Ook het gebrek aan sneeuw maakte het een reisje dat nog wel eens herhaald mag worden in een ander seizoen.

De terugweg stond in het teken van record pogingen hard rijden en voor je het weet waren we alweer in Edinburgh. Het was inmiddels wel al goed donker en nu moest er nog die gratis parkeerplek gewonden worden. In de stad. Het liefst zo dichtbij mogelijk. Dichtbij werd het (natuurlijk) niet maar dat half uurtje lopen door de straten van Edinburgh deed ons goed. We kozen thuis ook weer voor een lui avondje film kijken. De volgende dag zouden Mark en Niels eindelijk kennis maken met de rest van Edinburgh!

De rest van Edinburgh betekende, het traditionele rondje in de stad inclusief Carlton Hill, het kasteel en een biertje. Daarna tijd voor het avondprogramma wat wel moest eindigen in lievelings club de Cabaret Voltaire. Maar niet voordat we gekeken hadden naar verschillende andere pubs, het was immers nog vroeg. Nu was het straatbeeld zich al aan het aanpassen aan het komende Halloween feest en ontdekte we hier en daar wat verkleedde mensen. In de Cab Vol daarentegen was iedereen gewoon in z’n hippe dans kleren verkleed. Het Halloween element zat em wellicht in het de op hol geslagen rookmachine.

Wie is dat met mij op de foto?

Mark "Too Cool for School" en Niels "Blije Gup" tesamen met het gelukkige meisje dat Niels naar haar huis lokte

Bijkomen was het thema van de eerste helft van the day after. Het tweede thema was Halloween. Er moest geschminkt en verkleed worden want we waren uitgenodigd voor een feestje van meisjes van Charlotte. Het duurde voor even iedereen klaar was, behalve de luiaard die gewoon zijn apenpak aan deed, maar het eind effect was mooi.

Party Foto Halloween Special

Het feestje vond plaats in een prachtig aangekleden flat en de kostuums van mensen waren, geheel wat je verwacht wanneer er kostuum meisjes aanwezig zijn, van hoog niveau! Het was ook een bring your own beer feestje waar ik me dit keer wel op had voorbereid. Maar wat blijkt, je kunt nooit genoeg bier of drank meenemen. Het gaat toch zeker op. Gelukkig waren sommige van ons dan al verzadigd genoeg. Niels die dacht het laatste beetje vodka wel te kunnen verslinden zonder helemaal van de kaart te gaan. Dit bleek enigszins anders gezien we de rest van de avond/nacht Niels overal mochten oprapen. Het leverde natuurlijk wel genoeg plezier op.

Niels voor de vodka

Niels na de vodka

Niels is altijd een garantie voor vermaak, zeker na die vodka. Het ging natuurlijk niet alleen over Niels die avond. We hebben ons ook goed vermaakt met de het Nederlands van een van de flat bewoners Miss Sophie. Zo heeft ze al lang geleden ooit de Nederlandse zin: “Ik heb enorme harige ballen” geleerd, dit was natuurlijk een perfect platform om haar vocabulaire eens uit te breiden.

Mijn eerste Halloween was erg gaaf, ook met dank aan Mark en Niels wiens feestelijkheid geen grenzen kent. Vooral die van Niels. De dag hierna mochten de jongens zich weer opmaken voor een lange rit naar huis en voor mij was er weer even rust. In ieder geval tot Lisa en Roderick zouden komen, dan zijn er weer avonturen! Hoera!

Wat hebben we dan geleerd van deze dagen:

• tonijn salade met mais is fucking briljant
• Niels met Vodka brengt een hoop entertainment met zich mee
• Cabaret Voltaire blijft gewoon de lekkerste club van Edinburgh
• Het oost noordelijke deel van Schotland is zeer de moeite waard
• The Taking Pelham 1 2 3 is geen goede film
• tonijn salade met mais is nog steeds fucking briljant

Cheers!

Een perfecte reeks Whisky Tasting aanwezigheid werd onderbroken door twee weken  afwezigheid dankzij een niet verdwijnende verkoudheid en de daarbij behorende penicilline kuur. Gelukkig mocht ik de geproefde whisky’s wel in miniatuur vorm mee naar huis nemen en heb ik later toch kunnen genieten van het water des levens. Daar zat ook een 25 jarige Brora bij. En die mag er wezen! 19 november was ik inmiddels alweer volledig herstelt en terug bij m’n twee wekelijkse oude mannen club. Het thema was weer World Whiskies.

DYC Whisky 8 yo 40% Een maffe achtjarige blend uit Spanje mocht de spits afbijten. Vreemd was deze Señor want ondanks dat het wel de typisch blend eigenschappen had, zoals een wat vlakke finish, smaakte hij ronduit karaktervol en rook best prima. Niet prijzig (onder de 20 pond) en dus een prima alternatief voor sangria mocht je in Spanje bent.  Op naar nummer twee!

Ginko NAS 46% Deze Japanner mocht een poging doen het verrassende begin van de Spanjaard te doen vergeten. Het lukte gedeeltelijk. Het ging deze keer om een blended malt (verzameling malt whisky uit verschillende distillery’s). Hij rook wat zoetig, denk maar aan wat subtielere gummi beren lucht en wat boterig. Er was ook wel duidelijk wat aceton te herkennen. Smaak wijs was hij wat explosiever dan ik dacht, wel lekkere dikke textuur. De finish was wat aan de korte kant, maar het echte minpunt was de prijs van 52.70 pond. Daar kunnen we wel wat meer smaakvollere whisky voor vinden.

Whisky uit Engeland! Laten de Schotten dit toe? Smaakt het wel ergens naar? We hadden het hier over een new spirit van twee jaar oud, dus nog geen whisky. Een zachte peer en munt neus was best aangenaam en in de smaak kwam die typische new spirit smaak van een positieve oude schoenendoos en dropjes weer naar boven. De finish was niet lang maar ook niet kort. Best drinkbaar dus! De meeste nationalistisch ingestelde Schotten waren het absuluut niet eens met deze whisky maar ik vond hem toch vrij goed drinkbaar. Ik ben benieuwd wat het wordt en of de Schotten gaan rellen wanneer het gewoon te verkregen is bij hun whisky speciaalzaak.

Hands down de mooiste fles van de avond in termen van design. Simpel maar toch modern deze Colorado Whiskey 47% NAS. Hoe was de verhouding tussen het design van de fles en smaak? Best prima al smaakte het toch weer iets teveel naar bourbon. Zoet een beetje muntig en wat banaan dit keer gemixed met iets wat me deed denken aan hars van een boom. Prima maar toch niet helemaal mijn ding. Prijs liep ook tegen de 70 pond. De fles staat wel mooi in je kast.

Oubolligheid van de hoogste orde een fles die me meer doet denken aan het design van Valkenswirds Slukske dan iets wat we op de design week in Eindhoven tegen kunnen komen.  Deze Oostenrijkse whisky is met haver bereid en in mijn tasting notes zie ik alleen maar het woordje “Weird” staan. Zeker leuk om eens te proberen en misschien wat meer erin te ontdekken.

We eindigde met een Australische whisky van een distillery die wel begrijpt hoe je Schotten blij maakt. Zorg dat hij cask strength is en het liefst een beetje peaty! Met 60% en licht rokerig was de Bakery Hill NAS zeker wel aan te raden al heb ik geen idee van een prijs. Maar dit was een leuke om de avond mee af te sluiten. Gewoon lekker!

Nog mooi twee of drie tastings voor ik de reis naar Nederland maak!

Cheers!